Als Mozes de plaag aankondigt aan de farao zegt hij: "De HEER zal onderscheid maken tussen het vee van de Israëlieten en dat van de Egyptenaren: de Israëlieten zullen geen enkel dier verliezen." (Exodus 9:4).

Als de plaag voorbij is, zegt de Bijbel: "De farao liet navraag doen en kreeg te horen dat er bij de Israëlieten niet één dier gestorven was. Toch bleef hij hardnekkig weigeren het volk te laten gaan." (Exodus 9:7).

Nehemia ging als officiële vertegenwoordiger van de koning naar de provincie Juda en kreeg daarom een escorte mee van de koning.

Sesbassar kreeg van koning Cyrus (Kores) vijfduizend vierhonderd voorwerpen van zilver en goud mee voor de herbouw van de tempel in Jeruzalem (Ezra 1:7-11 en 6:5).

De Bijbel vertelt dat ze de lading in zee gooiden om het gevaar af te wenden.

Verderop in hoofdstuk 1 staat dat ze uit alle macht roeien om weer aan land te komen. Dat doen ze omdat ze het leven van Jona niet willen opofferen. Als ze uiteindelijk Jona dan toch in zee gooien en de zee rustig wordt, worden ze vervuld van ontzag voor de HEER.

De Bijbel zegt: "Als u probeert rechtvaardig verklaard te worden door de wet na te leven, bent u van Christus losgemaakt en hebt u Gods genade verspeeld."