Wat opvalt in psalm 104 is dat de dichter het verhaal van de schepping, zoals dat staat beschreven in Genesis, als het ware voor zich op tafel heeft liggen. Hij zingt immers over de zee en het droge (vs. 5-9), over licht en duisternis, dag en nacht (vs. 20-22), het gras en het gewas (vs. 14), over de bomen van de HEER en de ceders van de Libanon (vs. 16), over de bergen en de kloven (vs. 18). Je vindt dat allemaal in het verhaal van de eerste drie scheppingsdagen (Gen. 1:3-13). Ook over de drie volgende scheppingsdagen zingt de dichter: over de hemellichamen: zon en maan (vs. 19-22), over de dieren op de aarde en in de zeeën, over de vogels en tenslotte over de mens (vs. 23).

Een huurling vlucht, omdat hij een huurling is en zich niet om de schapen bekommert. Jezus geeft zijn leven voor zijn schapen!

Johannes ziet van alles, maar om de troon heen ziet hij andere tronen staan. Zie Openb. 4:4.